Dagbeeld Natuurkunst op het strand

Het is vroeg, heel vroeg wakker worden. Half zes en mijn lief gaat eruit om naar de zonsopkomst te kijken. De zee ligt aan de oostzijde, dus de zon komt, anders dan wij gewend zijn, op ‘vanuit het water’. Ik ben nog half in coma en luister naar het ochtendconcert van de zee. M’n cameraspullen liggen niet klaar en ik beloof mezelf om morgenochtend foto’s van de zonsopkomst te maken. Het zonnetje schijnt al snel met felle stralen en voor de hele omgeving ontwaakt, sta ik al onder de sproeier. Heerlijk om zo wakker te worden met dat warme water. Het waait een beetje, maar je kunt toch makkelijk buiten ontbijten.
Het valt reuze mee met het weer, het pakt goed uit om een paar dagen aan de kust door te brengen. Het binnenland met z’n bergen en heuvels krijgt meer water en onweer te verduren. Het is niet super warm, dus de schaduwplek onder de naaldbomen – waar we nu staan – is een beetje overbodig.
Een rustige dag is de planning. In de middag maken we een fietstochtje richting noord en daarna zuid. Vlak langs de kust is een wandel-/fietspad en dat rijdt een stuk prettiger dan de provinciale weg. Onderweg stap ik af en toe af. Er liggen her en der verspreid vergane boomstronken op het kiezelstrand en ik wil deze strand-natuur-kunst graag vastleggen. Wit uitgeslagen zijn de meeste en eentje doet me denken aan een dier dat op z’n rug ligt met gestrekte achterpoten. Een vreemd beeld.

Er zijn wel een paar campings en vakantieparken, maar het massatoerisme heeft in deze regio nog niet toegeslagen. Wat een verschil met San Remo bijvoorbeeld. De meeste mensen die we zien zijn Italianen die genieten van een buitendag. We willen wat drinken op een zonterras aan zee. Gek genoeg zijn alle restaurants en strandtenten die we tegenkomen gesloten. Soms zitten er wel mensen op een terras, zoals boven bij een tof restaurant in de vorm van een schip en gemaakt van corten staal, maar overal zijn de drankjes de grote afwezigen. Dan maar terug naar de plek aan zee bij de camper en daar een plekje in de zon zoeken…

In de verte hoor je het onweer al rommelen in het binnenland en donkere wolken maken zich klaar voor een spetterende onweersbui. Of die de kust gaat bereiken? Tot nu toe is dit strookje een gunstige uitzondering op de rest van de weersvoorspellingen. Mijn lief en de hond beginnen aan een verlate siësta. Ik haal een nieuwe literaire thriller tevoorschijn; jawel, opnieuw een van Harlan Coben. Later loop ik naar het winkeltje op de camping om te zien wat ze er verkopen. Ik krijg spontaan een wijnproeverij aangeboden van – waarschijnlijk – zelf gebottelde wijn. ‘k Heb er vier geproefd, maar ze smaken geen van allen. Morgenochtend kom ik terug voor de verse broodjes. Tja, en wat zullen we vanavond eens eten?

juni27 dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-1928 juni27 dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-1938 juni27 dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-1941 juni27 dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-1946 juni27 dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-1949 juni27 dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-2553

Share



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *