Oogsttijd in de familie

– Oogsttijd in de familie –

Een bedrijvigheid van jewelste in het anders zo rustige Heense polderland. Landbouwmachines rijden af en aan, de oogst is in volle gang. Prima voor de agrariërs natuurlijk, maar spijtig dat de volle velden met hun prachtige kleurtonen gaan verdwijnen. Tja, augustus is nu eenmaal al eeuwen de hooimaand.
Vandaag is het zo ver: buurman Mark gaat het wuivende goudgele graan dorsen, hier achter op het land. Vanochtend was de vochtigheid ervan 16.1 en dat is precies goed om te oogsten, laat ik mij vertellen. Het is zijn laatste perceel van circa 25 hectare tarwe. Baktarwe om precies te zijn. Met de combine gaat het heen en weer over het perceel, dat daarna verdeeld wordt in een patroon van rijen en stroken met het – nu nog – verse stro. Het is vroeg in de middag en intussen loeiheet als ik met m’n camera rondloop om een en ander vast te leggen.
Plotsklaps duikt naast me een man op met de vraag of ik ook een foto van hem wil maken. Hij groeide op in Turkije waar zijn familie vroeger een boerenbedrijf had. ‘Dit doet me zo aan thuis denken’, zegt hij, ‘ik moest echt even stoppen om er naar te komen kijken. Hier gaat het iets anders dan bij ons. Mijn vader reed met die combine in rondjes tijdens het dorsen en soms ging hij zelfs ’s nachts door’. In Nederland is het daarvoor waarschijnlijk te vochtig, denk ik hardop. We lopen naar de andere kant van het veld waar ik met zijn mobiel een paar foto’s maak; van hem met de combine goed zichtbaar op de achtergrond.
Aniek, de jongste dochter van Mark, neemt zijn plek in de combine over en stuurt het gele gevaarte stoer over de graanmassa. Grote dikke stofwolken achterlatend. Oudste dochter Vera vertrekt intussen op de tractor naar St. Annaland met een aanhanger vol gouden graankorrels. ’t Is een mooi gezicht hoe al dat graan zich in de laadbak stort. Ik klim er even bovenop om het van dichtbij te kunnen zien en woel erin rond met m’n vingers. Het voelt prettig aan, licht en zacht.
Twee uur later verlaten de mensen met de machines het land; het werk is gedaan. Wat blijft is een lege vlakte…

aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4487 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4493 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4501 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4513 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4515 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4524 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4539 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4543 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4546 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4551 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4561 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4578 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4582 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4591 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4600 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4610 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4614 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4620 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4628 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4632 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4641 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4643 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4656 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4660 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4663 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4697 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4712 aug9_dagbeeld_beeldvlinder_tienke huisman-4717

Share


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *